Bi güne daha el salladım,giden gitti.
Ve o günün şahitleride gayıba karıştı.
Ben düşünmek işin içinden çıkamadm heeç,
Bir düş kurdum bin düşündüm düştüm ben..
Düştüğüm rüküş düşlerden düşe düşe bi hal oldum ben.
Var gücümle savaŞIP çatışmaktayım.
Yabancılık çekerek alışmaktayım..
İşte onlar yaban insanlar,
İşte onlar meyvelerime sapanla taş atanlar.
Ağızları lahım filleri kahverengi,
Bulunamaz Sago’nun dengi,
Beni anlaman için gerek biraz bilgi..
İlim ilim demek,kendini bilmek demek,
Hayat demek değildir sabah,öğle,akşam yemek yemek,
Bilekle gelen emekten yemekse hüner demek,
Bunun için savaş gerek..